W ZGODZIE Z POGLĄDAMI

To wszakże, co wiemy, wydaje się zgodne z poglądem Piageta, iż magia i animizm, następując po początkowej^nie zróżnicowanej fazie myślenia dziecka, dopełniają się wzajem w okresie, kiedy jaźń nie zdołała się jeszcze całkowicie odgrodzić od świata zewnętrzne­go. Dziecko może mieć na przykład wrażenie, że słońce i księżyc poruszają się w ślad za nim, gdy ono idzie; to zaś może być albo zjawiskiem magicz­nym („ja każę im się poruszać”), albo animistycz­nym („one idą za mną”), albo jednym i drugim jednocześnie. Piaget dowodzi dalej, że na następ­nym etapie rozwoju, kiedy jaźń oddzieliła się już od rzeczy, eliminując tym samym czysto magiczne myślenie, trwa jeszcze czas jakiś pomieszanie subiektywnego z obiektywnym, znajdujące wyraz w przeżytkach animizmu. Można żywić pewne wątpliwości co do tego, czy ta teza została faktycz­nie dowiedziona: z pewnością nie wypływa ona w sposób jasny z przedstawionego materiału empi­rycznego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie ! Poświęconym urbanistyce, mam nadzieję, że znajdziesz tutaj wiele ciekawych i interesujących Ciebie informacji. Zapraszam do czytania !
Wszelkie prawa zastrzeżone ©