Kategoria: Nauka zachowania

Jeśli jakąś potrawę jemy z pomocą noża i widelca

Jeśli jakąś potrawę jemy z pomocą noża i widelca^ należy o ile możności przez cały czas nie wypuszczać widelca z lewej, a noża z prawej ręki (patrz dalej: „mięso z jarzyną”). Gdy popijamy czymś jedzenie, zawsze należy najprzód połknąć to, co mamy w ustach, dopiero wtedy popić. Przed popiciem dobrze jest przytknąć do ust serweitkę, by nie zatłuścić brzegu szklanki czy kieliszka. Nieeleganckie jest zostawianie na szkle śladów kredki do ust. Nie wypada nalewać tylko samemu sobie. Sięgnąwszy po karafkę czy butelkę, najpierw usługujemy swoim sąsiadom. Nie przebiera się w porcjach na półmisku, bierze się tę z brzegu. Nie macza się chleba w sosie… chyba że już nie można się oprzeć, ale w takim razie odłamujemy kawałek chleba i po- – magamy sobie widelcem, a nie palcami. W każdym razie nie należy wycierać Chlebem talerza do sucha. Na wytwornym przy- N jęciu w ogóle radzę z maczania chleba w sosie zrezygnować. Sól można nabrać z solniczki końcem swego noża, jeśli nie ma w solniczce łyżeczki czy łopatki, ale nóż nie powinien być umazany. Zostawianie na talerzu potrawy nie jest eleganckie. Nabraną porcję należy zjeść… chociaż bez przesady — resztki mogą zostać.

Witaj na moim serwisie ! Poświęconym urbanistyce, mam nadzieję, że znajdziesz tutaj wiele ciekawych i interesujących Ciebie informacji. Zapraszam do czytania !

Natomiast Miła Pani! nie ma tego wydźwięku, ale jest dość poufałe

Natomiast Miła Pani! nie ma tego wydźwięku, ale jest dość poufałe. Drogi Wuju (Ciociu) — do wuja, cioci. Może być Kochany Wuju, a nawet Drogi Kochany Wuju. Droga Anielko! (lub Kochana) — do zaprzyjaźnionej rówieśnicy lub ze strony kogoś starszego do osoby młodzieżowej, której ten ktoś starszy mówi ty. Kochana jest czymś ździebko więcej niż Droga, ale różnica minimalna. Moja Droga jest bardzo familiarne. Jednosłowne inwokacje, jak Anielko!, Kochana!, Adamie!, Kotku! — używane są w stosunkach dużej zażyłości. Samym słowem Pani! zaczynał dawniej list mężczyzna, ubiegający się o jej względy, dziś to jest już przebrzmiałe. Nie będę ‚tu radzić, jak mają się do siebie zwracać teraźniejsi zakochani, samo serce im wskaże.

Witaj na moim serwisie ! Poświęconym urbanistyce, mam nadzieję, że znajdziesz tutaj wiele ciekawych i interesujących Ciebie informacji. Zapraszam do czytania !

Wielce Szanowny Panie! (Pani!) — tak zwracamy się do osób starszych od siebie

Wielce Szanowny Panie! (Pani!) — tak zwracamy się do osób starszych od siebie i wtedy, gdy jest potrzeba uhonorowania danej osoby. Do powyższych formułek dodajemy tytuł adresata Szanowny Panie Profesorze! — pisząc do osób dostojnych. Szanowny Kolego! — zwracamy się do ludzi tego samego zawodu, zwłaszcza pisząc w sprawach zawodowych. Szanowny Towarzyszu! (ewentualnie z dodatkiem tytułu) — tak- zwracają się do siebie członkowie partii. Droga Pani Anielo!, Drogi Panie Adamie! — piszemy do osób,do których i w bezpośrednim obcowaniu tak się zwracamy (patrz rozdział 15). Na tej samej zasadzie piszemy czasem Droga Pani Anielko! (Adasiu). Odradzam używanie w tytule listu samego Droga Pani (Panie), gdyż wielu osobom wydaje się to lekceważące.

Witaj na moim serwisie ! Poświęconym urbanistyce, mam nadzieję, że znajdziesz tutaj wiele ciekawych i interesujących Ciebie informacji. Zapraszam do czytania !

W liście maszynowym można poprawić ręcznie błędy literowe

W liście maszynowym można poprawić ręcznie błędy literowe, o ile jest to list mało oficjalny. Skreśleń, zarówno w liście ręcznym, Jak i maszynowym, stanowczo należy się wystrzegać, bo robią wrażenie, że-coś ukrywamy, i wyglądają niechlujnie. Listy ręcznie pisane muszą być czytelne. Umieszczanie daty podlegało dawniej takiej zasadzie: w listach o »interesach datę stawiało się na wstępie (od góry) listu, a w listach o treści prywatnej — na końcu, po podpisie. Dziś można zawsze postawić datę na wstępie {od góry), choć dużo osób, zwłaszcza starszych, stosuje jeszcze wyżej opisane rozróżnienie. Inwokącja, którą umieszcza się na wstępie listu, może być jedną z następujących: Szanowny Panie!, Szanowna Pani! — formułka uniwersalna, najczęściej używana.

Witaj na moim serwisie ! Poświęconym urbanistyce, mam nadzieję, że znajdziesz tutaj wiele ciekawych i interesujących Ciebie informacji. Zapraszam do czytania !